Dbajmy o zdrowie psychiczne

9 października obchodzimy Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego. To inicjatywa WHO,  która przypomina, że nie ma zdrowia bez zdrowia psychicznego. Tegoroczne hasło kampanii brzmi: „Zdrowie psychiczne w sytuacjach kryzysowych”.

Aby zwrócić uwagę uczniów, nauczycieli i rodziców na wagę dbałości o dobrostan psychiczny, szkolni specjaliści przygotowali gazetkę informacyjną na terenie szkoły. Nauczyciele otrzymali również materiały do zajęć w swoich klasach, m.in.  opowiadania edukacyjne o depresji i złym samopoczuciu, dziennik uczuć dla młodszych klas czy prezentację o nastoletniej depresji dla uczniów starszych.

Jak dbać o zdrowie psychiczne na co dzień?

Dbanie o zdrowie psychiczne często zaczyna się od codziennych nawyków:

• dbania o regularny sen,
• zbilansowanej diety i unikania używek,
• aktywności fizycznej,
• ograniczania stresu
• pielęgnowania relacji z bliskimi, przyjaciółmi, kolegami, współpracownikami

To proste działania, które wzmacniają odporność psychiczną i pomagają utrzymać równowagę. Jeśli jednak trudności utrzymują się lub wpływają na codzienne funkcjonowanie, warto skorzystać z pomocy specjalisty.

Jeśli potrzebujesz wsparcia, przypominamy po jakimi numerami uzyskasz pomoc:

• 800 70 2222 – Centrum Wsparcia Dla Osób w Stanie Kryzysu Psychicznego, bezpłatnie, czynne całą dobę;
• 116 123 – Ogólnopolska Poradnia Telefoniczna Dla Osób Przeżywających Kryzys Emocjonalny, bezpłatnie, czynne całą dobę;
• 22 484 88 04 – Telefon Zaufania Młodych, bezpłatnie, czynna od poniedziałku do niedzieli w godz. 13:00 – 20:00;
• 800 121 212 – Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka, bezpłatnie, czynny całą dobę;
• 116 111 – Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, bezpłatnie, czynny całą dobę.

Jeśli potrzebujesz wsparcia, rozmowy, zawsze możesz liczyć na pomoc w szkole: wychowawcy, psychologa Pani Janiny, pedagoga szkolnego Pani Edyty, pedagoga specjalnego Pani Agnieszki.

Co warto wiedzieć jako rodzic:

Rodzice pełnią rolę pierwszego wsparcia dla dziecka. To Wy jako pierwsi obserwujecie zmiany w nastroju swojego dziecka, zachowaniu, w relacjach z rówieśnikami. Oto kilka praktycznych wskazówek:

1. Zwracaj uwagę na sygnały ostrzegawcze
   — trwałe przygnębienie, drażliwość, apatia, brak energii
   — problemy ze snem (bezsenność lub nadmierna senność)
   — zmiany apetytu
   — wycofanie się z kontaktów z przyjaciółmi
   — pogorszenie wyników w szkole, trudności w koncentracji
   — mówienie o poczuciu bezsensu, beznadziei, myślach o sobie czy śmierci
2. Rozmawiaj z empatią
   — stwórz bezpieczną przestrzeń, w której dziecko poczuje, że może mówić bez oceny
   — pytaj otwarcie: „Co czujesz? Co Cię martwi?”
   — nie bagatelizuj problemu — „To minie samo” może zniechęcać
3. Pokaż, że dziecko nie jest samo
   — dziel się własnymi doświadczeniami (w granicach, które nie przeciążą dziecka)
   — przypomnij, że każdy ma prawo do trudnych emocji, a sięgnięcie po pomoc to akt odwagi
4. Znajdź wsparcie zewnętrzne
   — psycholog szkolny
   — pedagog
   — psychoterapeuta lub psychiatra (gdy objawy utrzymują się lub nasilają)
   — infolinie wsparcia
5. Zadbaj o własne zdrowie psychiczne
   — dzieci często „podczepiają się” emocjonalnie do rodziców — Twój komfort psychiczny pomaga także jemu
   — korzystaj z sieci wsparcia (przyjaciele, terapeuta dla rodzica).